Homopolimer PP ile Kopolimer PP Arasındaki Fark

Sadece propilen monomerinden oluşur (%100 propilen). Genellikle en yüksek sertliğe, en yüksek erime sıcaklığına ve en iyi yüzey parlaklığına sahip PP türüdür.

Buna karşılık, özellikle düşük sıcaklıklarda (donma noktası altı) darbe dayanımı sınırlıdır — soğukta gevrekleşme eğilimi kopolimer türlere göre daha belirgindir.

Propilen zincirine az miktarda (tipik olarak birkaç yüzde) etilen komonomeri rastgele (random) dağılımla eklenir. Bu, kristalliği azaltır — sonuçta daha düşük erime sıcaklığı ama daha iyi optik netlik (şeffaflık) elde edilir.

Şeffaflığın önemli olduğu ambalaj filmleri ve enjeksiyon parçalarında tercih edilir.

Ana propilen fazına, kauçuk benzeri bir etilen-propilen kopolimer (EPR) fazı dağıtılır. Bu ikinci faz, malzemeye çarpma enerjisini absorbe etme/dağıtma yeteneği kazandırır — sonuçta homopolimere göre çok daha yüksek darbe dayanımı, özellikle düşük sıcaklıkta.

Otomotiv parçaları, beyaz eşya bileşenleri, kasa/kap gibi darbeye maruz kalabilecek enjeksiyon parçalarda tercih edilir. Bedeli, homopolimere kıyasla biraz daha düşük sertlik ve yüzey parlaklığıdır.

Sertlik, ısı direnci ve maliyet önceliğiyse: homopolimer. Şeffaflık önemliyse: random kopolimer. Darbe dayanımı ve soğuk ortam performansı önemliyse: blok kopolimer. Doğru seçim, parçanın kullanım koşullarına ve üretim yöntemine göre değişir; spec tablomuzdaki MFI ve darbe dayanımı değerleri bu kararı somutlaştırmaya yardımcı olur.